اشک ناب

من نبودم غافل از آن اشک ناب *** مست بودم یا که من بودم به خواب

عشق بود و یار بود و هوس *** دل بود و دنیا بود و مرغ در قفس

قطره اشکی در دلم نعره کشید *** یاد یار و دلدار را شعله کشید

شعله وقتی جانم را به آتش می کشید *** آتشش جان جانان را به خاکسر کشید

یادم آمد عشق را سوختن است *** گاه خاک و گاه خاکستر شدن است

عاشق آن است که دلش نباشد غافل *** یاد یار و می و میخانه نباشد هرگز

شعر از خودم ثبت شده در پایگاه شاعران نو